Press "Enter" to skip to content

Categorie: 2020

Columns Golfers Magazine 2020

Columns Golfers Magazine 2020

Hier de stukken die ik tot nu toe in 2020 voor Golfers Magazine schreef. Klik op een nummer in de tabel als je een bepaalde column direct wilt lezen. Scroll anders naar beneden.


column golfers magazine 01 – 2020
Holland spreekt geen woordje mee

Hoera, twee spelers erbij op de European Tour! Mijn complimenten, Darius van Driel en Lars van Meijel! H, O, L, L, A, N, D, Holland spreekt een woordje mee!

“De activiteit in de frontaalkwab en de pariëtaalkwab verandert als iemand bewust een leugen vertelt. Dat is te meten met een fRMI-hersenscan”, las ik zojuist over de verbeterde versie van de leugendetector. Onderwerpt men mij aan zo’n test wanneer ik de eerste alinea van dit stukje voorlees, dan zou alleen de tweede zin mij geen problemen opleveren. Bij zin 1 en zin 3 zouden mijn frontaalkwab en pariëtaalkwab op tilt slaan.

Juichen over het Nederlandse topgolf is misplaatst. Jazeker, we hebben Joost en Anne. Jazeker, we hebben sinds dit seizoen Darius en Lars. Jazeker, op de Challenge Tour spelen ook Nederlanders. En jazeker, Dewi komt eraan, al moet zij nu wel opschieten. Maar voor de rest is het niet veel soeps.

Niet dat wij de enigen zijn. Wat te denken van de Home of Golf? Schotland kon tijdens de Challenge Tour Grand Final met Connor Syme (veertiende van de vijftien) ternauwernood één representant toevoegen aan de European Tour, waar nu in totaal slechts zeven Schotten speelgerechtigd zijn, allemaal in het rechterrijtje, om het in eredivisietermen te zeggen. Tijdens de Q-School faalden zelfs alle Schotse deelnemers.

Het is dus niet uniek, maar met uw welnemen concentreer ik mij verder op Nederland en wijs ik er in de eerste plaats op dat Darius van Dries en Lars van Meijel de tot nu toe belangrijkste stap in hun carrière zonder NGF-steun hebben gedaan, nu en dan bijgestaan door de professionals van GolfTON, een privé-opleidingsinstituut van onder anderen oud-bondscoach Eric der Kinderen.

De centralisatie, enkele jaren geleden, van het NGF-topgolfbeleid en de benoeming van Maarten Lafeber tot bondscoach hebben nog niet tot opvallende resultaten geleid. Golfteam Holland leidt zelfs min of meer een slapend bestaan. Lafeber beschouwt zichzelf overigens nog steeds als speler en is slechts parttime als bondscoach werkzaam. Dat zegt volgens mij veel.

Tuurlijk, de Nederlandse jeugd – zoals in alle sporten de basis van alles – is nauwelijks geïnteresseerd in golf. De laatste cijfers, van oktober 2019, vertellen dat nog slechts 8.023 golfers van jonger dan 18 jaar actief zijn. Maar hoe je het ook wendt of keert: dat moet vooral de NGF zich aantrekken. De NGF heeft nu eenmaal als taak mogelijkheden te creëren en uit te breiden.

Ook op topsportniveau.

Waarom lukt het de Denen en Zweden wel en ons niet?

Kom maar op met die fRMI-hersenscan.

Ik zou de test bij het voorlezen van de laatste alinea’s glansrijk doorstaan.


column golfers magazine 02 – 2020
Ierland is de enige echte home of golf

Gek op lijstjes, deze meneer. En helemáál gek op golflijstjes. Zo zoefde onlangs de top-100 van Ierse golfbanen van golfworldtop100.com mijn mailbox binnen. Ik droomde er een hele avond mee weg.

Klopt, het wemelt wereldwijd van de golftop-100’s. Volgens mij zou je zelfs een top-100 van golftop-100’s kunnen samenstellen. Maar laat me nou even. Een haatdragende orthopedisch chirurg, zelf nota bene een golfer, heeft vorig jaar enkele essentiële onderdelen bij mij vervangen. In de fysiotherapeutische aftermath daarvan is het beoefenen van de sport der sporten nog altijd slechts in beperkte mate mogelijk. Qua golf moet ik het momenteel vooral van wegdromen hebben.

U weet toch dat Ierland de enige echte home of golf is?

Zeker, de Schotten eisen die eer op. Nuchter beschouwd hebben ze een punt. Maar waarom zou je iets nuchter moeten beschouwen? Ik heb twee problemen met Schotland: 1. Scotspeak houdt het midden tussen eendengekwaak en schapengeblaat, 2. er wonen te weinig Ieren. Geen beroerd volk verder hoor, de Schotten. Op 11 augustus 1995 heb ik zelfs nog een Schot zien lachen. Echt waar! Het geschiedde in de Tutties Neuk Inn in Arbroath, overigens wel eerst nadat ik hem een glas van de lokale Arbikie’s Highland Rye Single Grain had aangeboden. Maar ja, de Schot is geen Ier. Met andere woorden: de Schot is géén vrolijke en bescheiden golfer met een gezonde dosis zelfspot, dol op sing song en soortgelijk vertier.

Het zal u duidelijk zijn dat ik in de eerste plaats van golfen in Ierland houd omdat Ieren zulke gezellige mensen zijn.

Al hebben ze ook verdomd mooie banen.

Dat ik een geluksvogel ben is al eens uitgelegd in een verhaal voor dit prachtblad over die ene keer dat het mij plotseling gegund werd, dankzij een toevallige ontmoeting hoog in de lucht, om Old Head of Kinsale te spelen, een van de meest prestigieuze banen ter wereld.

Ik stelde het nogmaals vast toen ik die top-100 doornam.

1. Royal Portrush – check. 2. Royal County Down – check. 3. Portmarnock – check. 4. Waterville – check. 5. Lahinch – check. 6. Ballybunion – check. 7. The European – check. 8. Doonbeg – check. 9. Ballyliffin – check. 10. The Island – check.

De top-10 heb ik allemaal gehad!

En Old Head staat er niet eens bij!

Zonder uitzondering linkscourses, die ik stuk voor stuk met golftas en al heb betreden, soms geassisteerd door een caddy en meestal met rampzalig resultaat. Maar wat doet het er toe.

Om de onthulling compleet te maken: van de top-25 heb ik er 20 gespeeld, van de top-50 liefst 37 en van de top-100 in totaal 66.

Nog 34 te gaan dus.

Verlos mij, fysio!

rob@hoogland.nl