Press "Enter" to skip to content

Categorie: Rob Hoogland

Telegraaf 10 april 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 10 april 2021

Hier die AstraZeneca-spuit!

Luister eens, ik ben óók wel weer aan een lekkere knuffelpartij toe. Volgens de treurigste overheidsannonce aller tijden mag het weer, dus vooruit met de geit. O nee, wacht, die uitdrukking riekt naar groepsbelediging. Ik verander het snel in gaan met die banaan.

Shit, dat roept óók weer allerlei rare associaties op.

Hoe dan ook gaat het om een ministerieel besluit aangaande ons knuffelgedrag. Dat we dit nog mogen meemaken, zuchtte ik al lezend. We jeremiëren ons het apenzuur over de privacygevoeligheid van het vaccinatiepaspoort, maar hier hoor je niemand over.

Telegraaf 8 april 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 8 april 2021

Wanneer gaan Asian lives matteren?

Ik denk dat jij een blijvertje bent, zei moeder Lieke van dat voorbeeldige Jumbo-gezin tegen Mila, het bloedmooie meisje dat in een Ster-spotje van de supermarktketen als scharrel van de zoon des huizes bij de paasmaaltijd aanschoof.

Ik denk ook dat Mila een blijvertje is. Sterker nog, ik weet het wel zeker. Mila heeft namelijk een donkere huid. Dat alleen al verzekert haar van een permanente plek in de familie die reeds jarenlang moet uitstralen dat Jumbo ‘de fijnste supermarkt voor gezinnen is’, zoals voormalig Jumbo-marketeer Matthijs Moeken het acht jaar geleden bij de introductie van de campagne stelde.

Wat zegt u?

Mensen op huidskleur selecteren is racisme?

Dat zijn uw woorden.

Foute Jongens 02 – 2021

Literatuur in greep van wokeness

De dagen lengen alweer, mijnheer Van Amerongen. Als ik Bavink uitlaat in het Grote Enge Mensen Bos weerklinkt alreeds het gekwetter onzer gevederde vrienden. Onder normale omstandigheden vervult mij zulks van ontembare vreugde. Nu niet. En de coronacrisis heeft er slechts weinig mee van doen

Weet u wat het is?

De lente komt eraan.

En daarmee ook de Boekenweek.

Eerst nog even over die coronacrisis: net als bij mijn gezinsleden is er bij mij ongetwijfeld, gezien mijn milde klachten, sprake geweest van een besmetting. In tegenstelling tot vrouw en kind bouwde ik echter, zoals tweemaal uit een serologische test bleek, geen antistoffen op. De artsen denken nu dat mijn T-cellen, oftewel de geheugenimmuuncellen die zich ziekteverwekkers uit het verleden kunnen ‘herinneren’ en vervolgens aanvallen, mij hebben gered. Daar hebben Jaap en Annie Hoogland dus goed aan gedacht, toen ik tijdens een stormachtige nacht in februari 1950 werd verwekt, volgens mijn vader na een bezoek aan Circus Knie waarbij hij hevig onder de indruk van de acrobatenact was geraakt.

Golfers Magazine column 02 – 2021

Rob Hoogland – Golfers Magazine 02 – 2021

Ik val op verkeerde mannen

Duidelijk nu: ik val op verkeerde mannen. Zo. Dat is nog eens een beginzin. Voordat de lezer een conclusie trekt die toch wel enigszins bezijden de waarheid is – als golfer verblijf ik te vaak in herenkleedkamers om mij verleid te voelen eens een andere gendervariant uit te proberen – haast ik mij te verklaren dat ik ‘m heb gejat van mijn zoon.

Zo trots op die jongen. Hij bracht ooit een avond door met een bloedmooie Braziliaanse, die hem halverwege fles numero 3 opbiechtte dat zij altijd op de verkeerde mannen viel. En wat zei zoonlief? “Dan ben je bij mij aan het goeie adres.”

Kijk, dát is pas opvoeden!

Telegraaf 6 april 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 6 april 2021

Waarover de witte wieven zwijgen

DZo zie je maar dat schandalen landen óók kunnen typeren. Neem Nederland, neem Frankrijk. In Nederland worden de hooivorken, vooral uit frustratie en jaloezie die hun oorsprong in de verkiezingsresultaten vinden, massaal van stal gehaald wanneer een minister-president de vertrouwelijke gesprekken die uiteraard bij geen enkele kabinetsformatie ontbreken wat al te formeel als vertrouwelijk blijft beschouwen.

In Frankrijk ontstaat commotie wanneer de rijken – onder wie volgens door de betrokken exploitant eerst aangewakkerde maar later toch ontkende geruchten ook enkele ministers – aanschuiven bij een diner in een illegaal geopend chic restaurant.

Voilà la différence, mesdames et messieurs.

“Heel Frankrijk gaat opnieuw in lockdown”, meldde frankrijk.nl vorige week nadat Emmanuel Macron het volk had geadresseerd. “De avondklok (19.00 uur) blijft van toepassing, de horeca en de culturele sector blijven dicht.”

En dan dit.

Telegraaf 3 april 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 3 april 2021

Is dit het Nieuwe Leiderschap, Kaagmens?

Dacht het Kaagmens soms dat ze met z’n allen gezellig op de A4 ter hoogte van Leiden reden? “Hier scheiden onze wegen”, sprak zij, volgens eigen zeggen ‘met een zwaar gemoed’, tijdens het je-moet-wat-met-Omtzigt-debat.

Daar ga je dan Mark, dacht ik, je kunt het nu wel vergeten, o nee, wacht, jij geeft het werkwoord vergeten een nogal alternatieve betekenis, laten we het er daarom op houden dat je hier je hele leven actieve herinneringen aan zult blijven houden.

De A4, vraagt u?

Jazeker mevrouw, de A4.

Telegraaf 1 april 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 1 april 2021

Wat denkt Hugo de Jonge echt?

Om één ding bewonder ik Hugo de Jonge wel: wat hij ook voor de voeten krijgt geworpen (dat vergeten we weleens met die schoenen van hem: er zitten voeten in), met zijn antwoorden suggereert hij keer op keer dat hij alles onder controle heeft.

Die positiviteit van ‘m, bovendien!

“Meneer De Jonge, steeds vaker bereiken ons berichten dat de mensheid binnenkort aan Covid-19 ten onder zal gaan.”

“Dat is zeker niet uit te sluiten. Maar ik heb mij ervan vergewist dat men in het hiernamaals goed op onze komst is voorbereid!”

Wat denkt Hugo echt?

Dat vraag ik mij ook vaak af.

Soms, heel soms, voel ik daarom de behoefte om voor Hugo te worden wat Jort Kelder voor Mark Rutte is, al zou ik vanzelfsprekend nooit een huis op dat ordinaire Terschelling kopen, maar op Barbados.

Telegraaf 30 maart 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 30 maart 2021

Maar we zongen zachtjes

Zou psalm 137 op de lezenaar hebben gelegen, daar op Urk en te Krimpen aan den IJssel? Wat bijvoorbeeld te denken van deze strofe: „Welgelukzalig zal hij zijn, die uw kinderkens grijpen, en aan de steenrots verpletteren zal.”

Met welke verzachtende verklaringen de dominees ook op de proppen komen, hetgeen ze al dik een halve eeuw met grote hardnekkigheid proberen, mij doet dit soort teksten wel begrijpen waarom Dimitri Verhulst het Oude Testament een bloedboek noemt.

De Koran gewelddadig?

Nou en of.

Maar onderschat het heilige boek der christenen niet.

Telegraaf 27 maart 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 27 maart 2021

Het gaat ook om de poppetjes

Het is de Haagse quote van de week, misschien zelfs wel van het jaar: positie Omtzigt, functie elders. Alleen al wanneer ik die woorden lees wil ik een dikke winterjas aan. Had de persoon die ze uitte een functie in een ontoegankelijk eilandenrijk in de moerassen van Siberië voor ogen? Dat was het eerste wat in mij opkwam.

Een dissidentje immers, onze Pieter.

Een vakkundig en hardwerkend dissidentje weliswaar.

Maar toch: een dissidentje.

Laat ik van de gelegenheid gebruik maken om jonkvrouwe Karin Hildur Ollongren beterschap toe te wensen. Eerst een auto-immuunziekte, dan Covid-19, brrr. Ongetwijfeld niet als enige, noteer ik ook dit alvast voor Tamara van Ark en Wouter Koolmees, wier belangrijkste taak het mij nu lijkt om het CDA binnenboord te houden: positie Ollongren, functie elders.

Telegraaf 25 maart 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 25 maart 2021

Twee vrouwenstemmen

Ze komen slechts digitaal tot mij, de twee vrouwenstemmen. Het tekent het bijzondere bestaan van dit moment: veel vaker dan mij lief is komen de dingen slechts digitaal tot mij. Ik neem er genoegen mee. Ik moet wel, omdat ze anders, onder de huidige omstandigheden, helemáál niet tot mij komen.

Ik hoor ze, die vrouwenstemmen, ondanks alles.

Ik hoor ze luid en duidelijk.

Ik huiver.

Aan de eerste getuigenis ging de simpelste aller vragen vooraf: hoe gaat het met jullie? Haar vader is vorig jaar overleden. Haar moeder leefde toen nog, maar alzheimer had de oude vrouw zo hevig te grazen genomen dat zij al jaren voordien naar een verpleeghuis was overgebracht. Haar vader, die wist dat hij spoedig zou sterven, kon in verband met de coronabeperkingen geen afscheid meer nemen van zijn vrouw. Haar moeder was niet in staat zijn begrafenis te bezoeken.

Telegraaf 23 maart 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 23 maart 2021

Maar ook dichter bij jou

Zelf kwam ik, als dichter, nooit verder dan ‘Lieve Riet, als ik jou niet ziet, dan geniet ik niet’. Bovendien hang ik van witte privileges aan elkaar en eigende ik mezelf laatst nog als een klassieke slavenhandelaar de Surinaamse cultuur toe door mijn kipfileetje met gember te kruiden. Laten we verder niet vergeten dat die ene onvergeeflijke blunder eeuwig aan mij zal blijven kleven. “Zet er ‘ook’ achter en ik ben akkoord”, schreef ik vlak na de opkomst van Black Lives Matter.

Ik schaam mij nog steeds diep.

Ben ik wel de aangewezen persoon?

Het zit zo: ik wil aandacht besteden aan het gedicht ‘We zijn onderweg’ van Gershwin Bonevacia, sinds 2019 stadsdichter van Amsterdam. Sommigen beweren dat hij die benoeming vooral aan zijn huidskleur te danken heeft. Dat is een schandelijke miskenning van zijn talent. Gershwin rijmelt bijvoorbeeld wél dit: “Ik wil dichter zijn, dichter bij mezelf, maar ook dichter bij jou.”

Telegraaf 20 maart 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 20 maart 2021

Het ijskonijn tijdelijk ontdooid

Kunnen we wel over die overal geplaatste foto van een op tafel dansende Sigrid Kaag blijven jeremiëren. Over het feit, bedoel ik, dat-ie door een via D66 ingehuurde fotograaf en dus niet door een onafhankelijke perspipo blijkt te zijn gemaakt, waar gansch het dode-bomen-mediacircus zich vrijdag o-la-la en tut-tut-tut en het-moest-niet-mogen roepend druk over maakte. Maar laten we alsjeblieft ook stilstaan bij het feit dat hij de plas water onder die tafel níet vereeuwigde.

Het belangrijkste nieuwsfeit!

Zomaar overgeslagen!

Nou ja, er was natuurlijk nóg een belangrijk nieuwsfeit, dat ik uit solidariteit met de collega’s van de fotojournalistiek dan eerst maar even behandel: die door D66 zelf ingehuurde fotograaf zag zich in de eerste plaats gedwongen met Kaag c.s. in zee te gaan omdat hij anders geen nagel heeft om aan z’n kont te krabben.

send coins