Press "Enter" to skip to content

Golfers Magazine column 7 – 2019

golfers magazine column 7 – 2019

Een traumatische gebeurtenis

Golfers MagazineRob HooglandHet was slechts een klein online-berichtje, in de derde week van juli van dit jaar. Eén dodelijk slachtoffer, aan de andere kant van de Atlantische Oceaan: daar kon je niet eens het cynische journalistieke principe op loslaten, dat het aantal doden gedeeld door de afstand de nieuwswaarde bepaalt.

Toch bleef ik het herlezen.

“Golfende vader doodt zesjarige dochter in bizar ongeluk”, stond er. De man, spelend op de baan van Sleepy Ridge in Orem, 72 kilometer ten zuiden van Salt Lake City, had een slag ver naar links omgetrokken, precies in de richting van de buggy waarin zijn dochtertje Aria, achttien meter verderop, had plaatsgenomen. Zijn bal raakte haar vol in haar nek, zij stierf een paar uur later in het ziekenhuis.

Verschrikkelijk.

Daar komt Kellen Hill, zoals de vader heet, nooit meer overheen.

Zal hij ooit nog een golfcourse betreden?

Bij mij scheurde het bericht een oude wond open, die nooit echt is gedicht. Elke keer als ik op de tv een toeschouwer door een golfbal geraakt zie worden – dat is best vaak – moet ik immers terugdenken aan een voorval dat op dezelfde wijze had kunnen aflopen, niet met een zesjarige meisje als slachtoffer, maar mijn vrouw. Nu ik dit schrijf krijg ik wéér, zoals altijd, dat weeë gevoel in mijn maag.

We bevonden ons in de omgeving van München, op de golfbaan van Feldafing aan de Starnberger See. We speelden onze ronde gezamenlijk in een buggy, die zij op een par-3 links voor de medal tee parkeerde. Ik weet nog dat ik dacht: misschien moet ik haar vragen een stukje naar achteren te rijden. Ik deed het niet, zij stapte uit om mijn bal te kunnen volgen. Vervolgens produceerde ik een gigantische hook, die de bal slechs enkele centimeters langs haar hoofd liet vliegen.

Zij merkte het niet eens.

Ik wel.

Ik raakte geen bal meer die dag. Het beeld bleef mij achtervolgen en dat bleef het de hele week doen, sterker nog: het hele jaar. Het wilde maar niet wegebben, met andere woorden: het was een traumatische gebeurtenis. Stel dat ik haar, de liefde van mijn leven, wel vol op het hoofd had geraakt. Dat bleef ik mij maar afvragen. En dat doe ik, zoals gezegd, nog steeds wanneer ik een soortgelijk ongeval op de Tour bij Ziggo Golf ontwaar, een incident dat meestal wordt beëindigd met het schudden van handen tussen de speler en het slachtoffer en het overhandigen van een golfhandschoen met handtekening.

Golfen?

Je kunt geen veiligheid genoeg inbouwen.

Ik zeg het uit de grond van mijn hart.

volgendevorige

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

rob@hoogland.nl