Press "Enter" to skip to content

Golfers Magazine column september 2018

golfers magazine column september 2018

Eenzaam aan de top voor Joost

Golfers MagazineRob HooglandHeeft Joost Luiten iets aan z’n pols, dan heeft het hele mannelijke Nederlandse topgolf iets aan z’n pols. Hoe lang zal Joost zijn uitgeschakeld, na operatie numero 2 aan dat onwillige gewricht? Een half jaar op z’n minst. Daarmee zal het hele mannelijke Nederlandse topgolf een half jaar zijn uitgeschakeld.

Joost Luiten IS het hele mannelijke Nederlandse topgolf. Als de enige Nederlandse vertegenwoordiger in de hoogste divisie van de European Tour bekleedt hij een eenzame positie. Over de redenen heb ik op deze plek, mijn eigen grote technische tekortkomingen voor alle zekerheid benadrukkend omdat ik maar al te goed besefte dat bondscoach Maarten Lafeber geen hoge dunk heeft van het golfende journaille, een paar keer een boompje opgezet. Het topsportbeleid van de NGF, in mijn ogen te amateuristisch, kwam er niet echt genadig vanaf. Achter Joost gaapt een te groot gat. Alleen Daan Huizing mag af en toe even op het hoogste niveau meedoen, maar dat is het dan ook wel qua Nederlandse inbreng.

Ja hoor, er zijn ook andere oorzaken. Desinteresse onder de jeugd, ik noem maar iets.

En ja hoor, we hebben desondanks grote talenten in huis. Jerry Ji won de Orange Bowl, heel knap.

Maar stel, Alex Noren krijgt iets aan z’n pols. Een compleet peloton andere Zweden is dan in staat zijn positie over te nemen. En stel, Andy Sullivan krijgt iets aan z’n pols. Voor hem tientallen ander Engelsen.

Behorende tot de polderlandse golfliefhebbers die vaak urenlang voor de buis hangen – zouden hun wederhelften trouwens óók zulk cynisch commentaar leveren? – wanneer Ziggo toernooien van de European Tour en de USPGA live uitzendt, mis ik Joost Luiten al tijdje. Veel minder vaak dan voorheen check ik ook, van donderdag tot en met zondag, de European Tour-app om te controleren hoe de zaken ervoor staan. Zijn deelname betekent voor mij iets extra’s, niet alleen omdat hij regelmatig voor de hoofdprijzen meedoet, maar vooral omdat hij een Nederlander is. Ik miste hem om die redenen tevens tijdens de Britse Open op Carnoustie, niet zijn favoriete type golfbaan, maar het tekent zijn klasse dat hij zelfs op dergelijke linkscourses af en toe flink uit zijn slof schiet.

Dat het nog minstens een zes maanden gaat duren voordat ik Joost Luiten weer in actie zal kunnen zien – voor 2018 is het dus afgelopen – is een gruwel, in de eerste plaats voor hemzelf uiteraard, maar ook voor mij.

Ik wens Joost een zo spoedig mogelijk herstel toe.

En met hem het hele mannelijke Nederlandse topgolf.

 

 

 

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

rob@hoogland.nl