Press "Enter" to skip to content

HP/De Tijd Foute Jongens oktober 2018

hp/de tijd foute jongens oktober 2018

Hoe lang heeft Mark Rutte nog?

HP/De TijdRob HooglandTijdens een bezoek aan het beroemde strandpaviljoen L’Esquinade, waar Brigitte Bardot in 1956 furore maakte met de opnamen van Roger Vadims Et Dieu… créa la femme en dichtbij de paradijselijke plek in Ramatuelle waar ik zelf momenteel aan de voltooiing van mijn nieuwe boek Brieven aan Bavink werk, werd het mij gegund het nieuws te vernemen dat luie diersoorten minder snel uitsterven.

Ik weet niet hoe u daarover denkt, mijnheer Van Amerongen. De manier waarop uw gedachten zich vormen is mij sowieso een raadsel. U zult zich vast ook niet kunnen vinden in mijn stelling dat BB de mooiste vrouw ooit is, wier optreden mij zelfs nu nog kan opwinden. Met name wanneer deze alweer 84-jarige superster haar weigering om zich aan plastische chirurgie te wagen uit de doeken doet, bewonder ik haar nog steeds zeer. “Et Dieu… créa la pureté”, zucht ik dan.

Menigmaal hebben Brigitte’s uitstraling en wulpse vormen mij verleid tot handelingen die een onverbiddelijke biechtgang tot gevolg zouden hebben gehad indien ik de roomse manier van leven van mijn goede vader had gekopieerd. Maar laat ik daarover zwijgen. Ook de HP/De Tijd-lezer dient mijns inziens verre te worden gehouden van al te gedetailleerde beschrijvingen van de zondige capriolen, in een ver verleden, van een oude man. Daar kunt u misschien iets van leren, mijnheer Van Amerongen.

Waar het mij nu om gaat is dat onderzoekers van de University of Kansas het doen en laten, gedurende de afgelopen vijf miljoen jaar, van 299 soorten schelpdieren en buikpotigen in de Atlantische Oceaan hebben bestudeerd. En dat zij daaruit de interessante conclusie trokken dat de overlevingskansen van de soorten toenamen naarmate zij zich meer op het laten toelegden en minder op het doen.

Hoe minder energie hoe beter dus, en dat brengt mij tot de volgende vraag: hoe lang heeft Mark Rutte nog? Tijdens ons bezoek, begin vorig jaar, aan het Torentje, waar wij hem het eerste exemplaar van ons nu al legendarische Grote Foute Jongens Boek mochten overhandigen, bevestigde hij eens te meer dat hij over een ongelooflijke hoeveelheid energie beschikt. De minister-president werkt zestien tot achttien uur per dag en slaagt er desondanks in goedgeluimd te blijven, zelfs wanneer hij de afschaffing van de dividendbelasting bepleit.

Er waren op een gegeven moment nog maar vier mensen vóór die afschaffing: Mark Rutte en de ceo’s van Shell, Unilever en Akzo. Op zich bewonder ik de nonchalante koppigheid van de premier in zaken als deze. Iedereen die zich op zijn olijke wijze te weer stelt tegen demagogische zeurdoosjes als Lilian Marijnissen en Jesse Klaver kan op mijn onvoorwaardelijke support rekenen, zelf als hij ongelijk heeft. Toch maak ik mij zorgen. Staat doener Mark Rutte op het punt van uitsterven en had hij zich daarom meer op het laten moeten toeleggen?

Of had hij misschien juist nóg meer moeten doen, in dier voege dat hij veel nadrukkelijker op jacht had moeten gaan naar de Brigitte Bardot van deze tijd?

Ook dat bevordert de overlevingskansen van een gezonde man volgens mij aanmerkelijk. Ik wijs erop dat ik zelf ook een gezegende leeftijd heb bereikt. En dat ging echt niet zomaar.


Een meneer in een zalmkeurig pak

Arthur van AmerongenDat is toevallig zeg! Ik wilde je net gaan berichten over mijn avonturen in l’Esquinade! Je liegt trouwens dat het gedrukt staat want de Esquinade is de enige officiële gaybar van Saint Tropez en ik kan me niet voorstellen dat je nu ineens, met negen tenen in het graf, de Griekse beginselen aanhangt en lid van de club bent geworden. En je zit daar zeker aan de bubbels met Wouter Levenbach, een absolute grootheid in Frankrijk waar ze hem vooral als Dave kennen. Je weet wel, van Dansez Maintenant.

Neen vriend: je zit gewoon in IJmuiden in een armetierige snackbar en wilde indruk op mij maken, met je BB in Saint Tropez en je Dave. Ik kwam al in de Esquinade toen jij nog korfbalverslaggever bij de Telegraaf was. Rond mijn zestiende liftte ik namelijk naar Saint Tropez want ik wilde filmster worden. Ik kende het oord natuurlijk van Louis de Funès, met die epische scènes op het naakstrand en in de nudistenclub. En ik wist dat Brigitte Bardot in Saint Tropez rondwaarde en dat ik haar kon oppikken in de Esquinade.

Met BB was ik net zo vertrouwd als met mijn rechterhand en gezinsdozen Kleenex. Speciaal voor mijn werkreis naar Zuid-Frankrijk was ik met mama wezen winkelen bij firma Toes in de Grotestraat in Ede. Mama zei dat ik me netjes moest aankleden als ik ging solliciteren. Ik vertrok in een feestelijk zwart colbertje van papa, een hagelwit t-shirt en een roze ribfluwelen broek. De broek vond ze erg ‘apart’ maar ze mopperde niet toen ze die moest afrekenen.

Ik kwam ‘s avonds laat op de liftplaats in Breda aan, met mijn bordje l’Esquinade-Saint-Tropez in de hand. Er stond een gigantische rij tot op het bot vervuilde backpackers en antifa’s langs de snelweg. Die liep ik uiteraard voorbij. Ze begonnen te krijsen dat ik helemaal achter in de rij moest aansluiten. Na vijf minuten stopte er een Porsche met een meneer in een zalmkleurig pak. Hij zei dat hij casting director was, waar hij heel geheimzinnig aan toe voegde: ik ben van voren een meneer maar van achteren een juffrouw, hoor.

Enfin, hij reed als een gek door en ‘s anderendaags at ik voor het eerst in mijn leven slakken en kreeft en dronk ik Château Lafite Rothschild Pauillac en ouwe vieux in de Esquinade. De tent zat bomvol met allemaal aardige Noord-Afrikaanse knullen die mij heel vriendelijk met ‘collègue’ aanspraken.

De volgende dag nam ik huilend afscheid van ‘tonton’. Hij propte een biljet van duizend franken in mijn hand en ik was meteen getroost. Het geluk werd verstoord toen er een paar dagen later heel vieze geelgroene korsten in mijn witte onderbroek zaten en ik met een opgerolde Le Monde de vliegen van het lijf moest houden. Ik zal je de verdere details van mijn bezoek aan de gratis kliniek in het Noord-Afrikaanse ghetto van Toulon besparen.

Door jouw vieze praatjes ben ik weer helemaal getriggerd, Hoogland, en nu moet ik notabene iets zinnigs schrijven over meneer Rutte. Hij belt mij nog regelmatig na ons rendeevoetje in Het Torentje maar ik weiger met hem en Jort Kelder op vakantie te gaan naar Mykonos. Ja, riep hij laatst, het is veilig hoor, want Ed Nijpels en Gordon gaan ook mee, waarop ik riposteerde: en Mr. Molly Geertsema zeker ook!

Verder geen kwaad woord over meneer Rutte, deze hedendaagse Houdini. Laatst vroeg ik hem, op een intiem moment, of hij vroeger als puber ook zo dol was op Brigitte Bardot. Die naam zei hem niks maar hij wilde wel eens naar een heel leuke tent in Saint Tropez die La Cage aux Folles heet. Die zit op de Place de l’Ormeau, zei ie. Kan jij eens kijken of die nog open is?


Ook in fakenews schuilt soms waarheid

Rob HooglandAch, kon ik de diepe teleurstelling die ik bij het lezen van uw reactie voelde maar in woorden vatten. Ik stel u een serieuze vraag en u komt weer met bij elkaar gefantaseerde, stuitende verhalen over uw jeugd aanzetten, om nog maar te zwijgen over de kwalijke suggesties die u glashard over de vrijetijdsbesteding van eerbiedwaardige liberale heren als Mark Rutte en Ed Nijpels uit. U liegt zelf dat u barst, ditmaal ook over die ‘hele leuke tent in Saint Tropez die La Cage aux Folles heet’.

Omdat ik mijn vak serieus neem, ik wel, heb ik, voor alle zekerheid, het schrijven van de stukken voor Brieven aan Bavink urenlang onderbroken om op het Place de l’Ormeau naar een etablissement van die naam te zoeken. Ik was mij uiteraard al bewust van het bestaan van de films en de musical die La Cage aux Folles heetten. Ik dacht echter niet dat u de lef zou hebben om die naam achteloos op de voorgevel van een niet-bestaande nachtclub in Saint Tropez te plakken. Die lef heeft u dus wel. U verspreidde andermaal schaamteloos fakenews, mijnheer Van Amerongen.

Edoch, ook in fakenews schuilt soms waarheid. Ik kan niet ontkennen dat ik vlak voor mijn vertrek naar de Côte d’Azur inderdaad een bezoek aan IJmuiden heb gebracht, en wel op uitnodiging van wethouder Jeroen Verwoort. Eva Jinek had vlak voordat zij hoogzwanger door Nadia Moussaid werd weggevaagd live op tv iets smalends over IJmuiden gezegd. Als oud-inwoner – tweemaal zelfs – voelde ik mij toen geroepen om in mijn Telegraaf-column voor deze in de oorlog zo geteisterde plaats in de bres te springen. Ik zei iets sympathieks over IJmuiden. Het was voor het eerst in de 21ste eeuw dat een Nederlandse opiniemaker dat aandurfde, voor de totaal overrompelde wethouder het sein om mij uit te nodigen voor een borrel in het café-restaurant De Kop van de Haven, het La Cage aux Folles van de IJmond, maar dan anders. Hij had nog net niet de dorpskapel ingehuurd.

De heer Verwoort en ik spraken bij die gelegenheid ook over de vergankelijkheid van het bestaan in de politiek en concludeerden bij het zevende glas Skuumkoppe dat ook in die wereld niemand onsterfelijk is. Waarmee ik terugkeer naar de kwestie die ik in mijn eerste betoog aan de kaak stelde en waarvan ik in uw volgende antwoord nu toch echt een serieuze analyse verwacht. Moeten wij, al was het alleen maar ten behoeve van het voortbestaan van de homo sapiens, meer luiheid in ons leven toelaten? Had Lucebert dan toch gelijk toen hij stelde dat men van al te veel spektakel wellicht wankelt? En daarop voortbordurend: is Mark Rutte zichzelf in al die jaren voorbij gehold en wordt het dus tijd voor een nieuwe minister-president?


Jij bent de vleesgeworden VVD

Arthur van AmerongenIk ben het zelden met je eens maar wij delen onze liefde voor IJmuidenaren. Dat zijn de Vikingen van Nederland, echte rouwdouwers die gewoon je kop er af trekken als je iets verkeerd zegt. Ik noem een Cornelis Vreeswijk, een Frank Snoeks, een Olga Commandeur, een Jack Spijkerman en niet te vergeten Hans Kok, de eerste en tevens enige martelaar van het Nederlandse kraakwezen.

IJmuidenaren zijn keiharde werkers. Weet wethouder Skuumkoppe eigenlijk wel dat jij aartslui bent en dat jouw bijnaam in de literaire café’s van Alkmaar Ilja Robert Oblomov is? Waarom ben jij, als geboren socialite, eigenlijk niet de opvolger geworden van Stan Huygens?

De hele dag gratis snacken, roddeltje hier, achterklapje daar, balletje meppen op de Haagsche, zonder enige ironie melden dat het versgeperste cactusvijgensapje van de Saoedische ambassadeur goddelijk smaakte, om vervolgens tussen neus en lippen door nog even de nieuwe l.p. van Tonnie Eyk en Pietje van Vollenhoven te pluggen.

Met jouw contacten zou je wel eens heel groot kunnen worden in de politiek. Je bent natuurlijk de vleesgeworden VVD maar gelukkig niet zo dik als Henry ‘Gargantua’ Keizer. Ik zag je laatst in de Volkskrant met cineast Martin Bloemkool, in die rubriek Dikke Maatjes. Toen moest ik even slikken en besefte ik wat het voor een voorrecht is om jou te mogen kennen. Tot ik naar je schoenen keek op die pontificale foto in de zaterdagse Volkskrant. Bloemkool was picobello gekleed, als een hedendaagse Kluun, en zijn schoenen glommen als spiegels. Jouw schoenen (maatje 61) waren afgetrapt en zaten onder het vieze Mokumse slijk. Een dampende hondenbolus had zich in de rubberen profielzolen genesteld. Toen dacht ik: dit is meer iets voor Leefbaar IJmuiden dan voor die keurige VVD. Ik hoop zo dat meneer Rutte die kiek niet heeft gezien. Overigens ga ik niet in op jouw eerdere strikvraag of ik een buitpotige homo sapiens ben. Ik ben wel klaar met die flauwe insinuaties, die eerder in de kantine van de Hoogovense voetbalclub Telstar horen dan in dit keurige blad. Bakt Heinz Stuy daar nog steeds van die lekkere biefstukken, übrigens?

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

rob@hoogland.nl