Press "Enter" to skip to content

HP/De Tijd Foute Jongens mei 2018

hp/de tijd foute jongens mei 2018

Tante Philomena & haar Foute Jongen

HP/De TijdRob HooglandNoem het een knieval, mijnheer Van Amerongen. Een nederlaag voor mijn part. Zelf spreek ik liever van een stap in de goede richting, waarbij ik het als illustrerend beschouw dat het initiatief van mijn kant komt en niet van de uwe. Voor mij luiden in de verte reeds de klokken, terwijl u ondanks uw bizarre levensstijl nog vele jaren tegoed hebt. Vraag mij naar de megatags van mijn huidige bestaan en ik antwoord: levervlekken, steunkousen, PSA-perikelen. En toch voel ik mij niet te oud om de sociale rechtvaardigheidsstrijders die onze maatschappij steeds meer in hun greep krijgen tegemoet te komen.

Lang heb ik op z’n pavlovs tegengesparteld, maar laat ik het nu dan maar toegeven: de gang van zaken in het polderland kenmerkt zich door een onthutsend gebrek aan diversiteit. De witte man heeft schrikbarend lang – laten we eerlijk zijn: zonder bemoedigend resultaat – de touwtjes in handen gehad. Daar moet een einde aan komen. Geen gesar, geen smalende opmerkingen meer over de onderdrukten onder ons. Zo gemakkelijk, dat soort lolligheden. Ik kies eindelijk partij en wil onszelf om die reden ook geen Foute Jongens meer noemen. Begrijp me niet verkeerd: u mag van mij zelf een Foute Jongen blijven. Vrijheid, blijheid. Maar gun het mij dan dat ik ons tweetjes in het vervolg als Tante Philomena & haar Foute Jongen presenteer.

Jazeker, mijnheer Van Amerongen, u leest het goed: oom Rob, zoals u mij tamelijk vrijpostig pleegt te noemen, wordt tante Philomena. Reeds sinds mijn vijftiende, toen ik al 1.88 meter lang was en desondanks slechts 55 kilo woog, heb ik het gevoel in een verkeerd lichaam te zijn geboren. Mijn moeder dwong mij op die leeftijd om in een knickerbocker naar school te gaan. Toen is het begonnen, zeker na de reacties van mijn klasgenootjes. En nu, 52 jaar nadien, kom ik uit de kast. Ik moet daarbij overigens mijn dank uitspreken aan Anousha Nzume, Anja Meulenbelt, Sunny Bergman en Gloria Wekker. Met hun onvermoeibare strijd voor gender- en rassengelijkheid hebben deze dames mij de ogen geopend.

Geloof me, ineens wist ik het: ik wil zoals Anousha Nzume zijn, de vrouw die tijdens het laatste Boekenbal, toen Tommy Wieringa de overleden dichter Menno Wigman herdacht, deze weergaloze tweet verstuurde: “Een andere witte man aan het woord over een… jawel, een witmang… #Boekenbal #HalloWitteMensen.” Wat een klasse! Wie zou nou níet als zo’n vrouw door het leven willen gaan? Hiermee benaderde zij zelfs Quinsy Gario na de MH17-ramp. “Witte levens zijn belangrijker dan bruine”, tweette Quinsy nadat Mark Rutte zijn medeleven met de slachtoffers had uitgesproken. Onvergetelijk heroïsch.

Maar goed, een tweede Quinsy wil ik niet worden. Ik ken mijn grenzen. Maar als Anna Steijn, zoals zij ooit heette, zichzelf zomaar in Anousha Nzume kan veranderen, dacht ik, dan kan ik best de naam Philomena Oegewambibi aannemen. Niets is onmogelijk, in dit land. Het kan hier zelfs bestaan dat de man die ooit de verpersoonlijking van het conservatisme was, te weten Joshua Livestro (hij werd om die reden door de redactie van het discussieprogramma Buitenhof als commentator afgedankt), binnen een mum van tijd Mr. Political Correctness himself wordt. Natuurlijk: wiens brood men eet, diens woord men spreekt (ik verwijs naar de heer G. Soros). Maar toch: het kan hier allemaal. Rob Hoogland bestaat daarom straks niet meer, mijnheer Van Amerongen. In de korte tijd die mij nog gegeven is, luidt mijn naam voortaan Philomena Oegewambibi.

Wen er alvast maar aan!


Ik kreeg kennis aan een geval op een scooter

Arthur van AmerongenReken maar dat ik jou straks een lekker wijf vind, oom Rob. Een klassebouwdoos. Weet je wie ik heel geil vond in mijn jongelingsjaren? Roberta Muldoon in The World According to Garp. Ik had een poster van die atletische reuzin van 2 meter 30 boven mijn ledikant hangen en voordat ik mij ‘s avonds in slaap huilde wegens lullevedu en Weltschmertz en spleen, trok ik me altijd even lekker af op die goddelijke vrouw. Pas van de week kwam ik erachter dat ze gespeeld werd door John Litgow die er verdorie nog an toe ook nog een Oscar mee won! Dus je kunt veel over mij zeggen maar niet dat ik een genderfoob ben.

Je had het vorige maand over jouw studiereis naar Thailand en daar moet ik nu eens aan denken in verband met door jou aangeboorde genderbendercuriosa. Ik had na een bezoekje aan mijn broer in Bangkok de boot naar Go Pang Pang genomen voor een quarter moon party en die roestige ferry zat stampvol vol met van die vieze verbrande Scandinavische lellebellen. Ik bedoel, die vind ik zo sexloos dat ik me net zo kan gaan aftrekken op een oude Heidi-film, Mary Poppins of The Sound of Music voor mijn part.

Ik liep tijdens die quarter moon party met een enorme emmer vol Vietcong-whisky die alleen maar te zuipen is als je het flink aanlengt met cola, en dan niet smerige spul van Raak. Al die vieze Vikingsloeries waren helemaal wappie van de paddo’s en de wiet en ze lieten gewoon hun tieten zien aan stokoude inheemse vrouwtjes die daar kakkerlakken en sprinkhanen stonden te wokken. Ik ben toen naar een oom agent gelopen en heb hem in zijn oor gefluisterd dat onder die en die klapperboom een groepje Zweedse jongeren rotdrugs zat te roken. Die jongeren zitten nog steeds vast in Hotel Bangkok en ik kreeg een vermelding in het suffertje van Go Pang Pang als meest waardevolle en integere sekstoerist van het jaar, en Groot Vriend van Thailand.

Enfin, ik kreeg kennis aan een geval op een scooter waarvan ik zeker wist dat het een ladyboy was, zeg maar Philomena Oegewambibi maar dan 89 jaar jonger. Het was nadrukkelijk geen kommersjele sekswerkster want ik hoefde nooit te betalen voor de daad (negen keer per etmaal, those were the days, pops). Wel moest ik voor mijn Bummibolleke en al haar dinnies dagelijks een zak vol yaba scoren. Yaba betekent gekke pil en je kan ‘m bijvoorbeeld van folie roken. Chasing the dragon, zoals de Chinezen dat noemen. Uit beleefdheid rookte ik mee en pas veel later kwam ik er achter dat het gewoon crystal meth was! Ik had wel dood kunnen zijn, Roberta!

Op een gegeven moment moest ik met Bollie naar de kruidenier en toen kocht ze een enorm pak Pampers. Ik was in die tijd vrij ruw en misschien waren die pampers voor haar bestemd. Of voor mij natuurlijk, want ik had vanwege de geroosterde kakkerlakken nogal last van de Wraak van de Faro, Montezuma en last but not least van de koning van Siam, en als ik dan een windje wilde laten, enfin, ik liep daar dus niet in mijn vertrouwde witte linnen broeken, dat begrijp je.

Bleken die pampers voor haar kind te zijn! Tegenwoordig kunnen mannen gewoon kinderen baren maar toen nog niet, al heb ik in Bangkok tijdens die vakantie wel een nieuwe lul laten aannaaien op kosten van de reisverzekeraar. Bummibolleke was helemaal geen transgender, kathoi, ladyboy of bouwdoos. Gewoon een kanjer van een jonge meid, en beslist geen hoer, dat wil ik hier nog even herhalen. Wat voor kleren ga je trouwens dragen als je ontmand bent? Je kan natuurlijk effe door de inloopgarderobe van je lieftallige vrouw lopen maar die is 1 meter 30 dus dat schiet niet echt op.

Ken je de High & Mighty in Amsterdam? Daar kwam ik die Jaws van James Bond tegen, ik zweer het! Overigens moet het onze trouwe lezers (mr. Theo Hiddema) inmiddels zijn opgevallen dat jij mij steeds weer uit mijn safe space probeert te trekken door mij te triggeren met vieze liederlijke wanstaltige, laag-bij-de-grondse, goedkope seksuele insinuaties. Ik wilde je eigenlijk vertellen over mijn folderen tijdens de Gemeenteraadsverkiezingen voor de Partij voor de Dieren en mijn stiekeme verliefdheid op Marianne Thieme die net als ik uit Ede komt. Kan jij je niet laten ombouwen tot een piepjonge Thieme, met cup DD? Please?


Bij1: alleen in het buurtschap Amsterdam

Rob HooglandHet is te merken dat u Amsterdam reeds lang geleden de rug heeft toegekeerd, mijnheer Van Amerongen, of beter gezegd: Amsterdam u. High & Mighty, aan de Singel, is reeds lang ter ziele. Een van de medewerkers, een jongmens dat het levenslicht in onze overzeese gebiedsdelen zag maar er tot grote woede van Anousha desondanks niet voor terugdeinst om ook XXXL-witmangs tot de clientèle toe te laten, heeft onder de naam Hope Special Sizes een doorstart gemaakt op de Prinsengracht nabij de Rozengracht. Zodra mijn geslachtsverandering een feit is zal ik hem mijn herenkleding voor een spotprijs aanbieden, al sluit ik niet uit dat hij mij zal doorverwijzen naar Campingshop Amsterdam in de Jan van Galenstraat. Er zijn altijd wel kampeerders die voor een prikkie een bungalowtent willen, hoewel de stof in dit geval hoofdzakelijk uit – daar gaan we weer – Thailand afkomstig is, met andere woorden: wellicht niet geheel en al regenbestendig zal zijn.

De afgelopen kwart eeuw heb ik 75% van mijn kleding op maat laten maken door The Needle King, Sukhumvit Road, Bangkok, nabij soi 12, bij wie ik begin jaren negentig om slechts één reden naar binnen liep: mr. Roger, zoals de uitbater heet, was de enige Thaise Indiër die mij niet, zoals al die andere irritante Aziatische lastpakken, uit alle macht naar binnen trachtte te slepen. Mr. Roger, een Sikh met een tulband en de man op de foto die boven dit verhaal staat, zat keurig achter zijn toonbank te wachten tot ik binnentrad en zei toen: “Aha! Eindelijk een klant die mij in staat zal stellen een Mercedes aan te schaffen.” Ik sloot hem onmiddellijk in mijn hart, ofschoon ik met de wetenschap van nu niet uitsluit dat ik onbewust voor hem koos omdat ik zag dat hij tevens dameskleding vervaardigde. Ik zal hem de URL van de website van het damesmodemagazijn Yoek, gespecialiseerd in grote vrouwenmaten, alvast mailen. Als er één ding is dat ze bij The Needle King goed kunnen, dan is het kopiëren. En ik zág me laatst toch een enige legging op die site!

Het komt mij overigens voor, gezien uw puberale weerwoord vol typische Van Amerongen-vunzigheden, waarbij u zelfs de gore lef had om een fatsoenlijke vrouw als Marianne Thieme verbaal aan te randen, dat u niet helemaal begrijpt wat deze ingrijpende stap in emotioneel opzicht voor mij betekent. Dat ik mij op deze manier kan aansluiten bij een strijd waarvan sinds de gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart jongstleden vaststaat dat-ie niet meer verloren kan worden, vervult mij van grote trots.

Net als haar vriendinnen Anja, Sunny en Gloria stond Anousha op de lijst van Bij1. U weet wellicht dat de lijsttrekster van die partij, Sylvana Simons, ondanks het feit dat Bij1 alleen in het buurtschap Amsterdam meedeed, voorafgaande aan deze verkiezingen zelfs te gast was bij het voornoemd discussieprogramma Buitenhof. Chiquer kan het niet. Welnu, dat betaalde zich uit: één hele zetel! En hoeveel voorkeurstemmen kreeg Anousha Nzume, mijn grote voorbeeld dat alleen al in 2017 in 197.834 talkshows de kans kreeg om uit te leggen wat er allemaal niet aan de witmang deugt? Houd u vast: 172 stuks! Trek daar haar familieleden, buren en vrienden vanaf en je komt op maar liefst 7 stemmen extra.

Geweldig toch?

Philomena Oegewambibi rules!

Kom in mijn armen, Foute Jongen!


Krijg je ook een nieuwe lever aangemeten?

Arthur van AmerongenMaar goed, ik was dus lijstduwer bij de Partij voor de Dieren en niet zonder succes want we hebben overal indrukwekkend gewonnen. Ik moest invallen voor Maarten Biesheuvel want La Thieme was er pas op het laatste moment achter gekomen dat Maarten aan agorafobie lijdt en het dientengevolge niet fijn vindt om te folderen tijdens luidruchtige braderieën op tochtige pleinen in bijvoorbeeld Dronten-oost of de Bijlmer.

Mijn collega-lijstduwer, Maarten het Hart, wilde in een beeldig mantelpakje gaan flyeren in Staphorst omdat hij/zij/vreer naar eigen zeggen erg goed ligt in zwartekousenkerkkringen. Dat vond ik geen strak plan want je kan net zo goed Bonifatius naar Dokkum sturen of Tofik Dibi naar Raqqa.

Overigens maak ik mij ernstige zorgen over je gezondheid, Roberta. Het is allemaal geen kattenpis wat je hierboven aan lichamelijke en geestelijke klachten opsomt. Je kan je natuurlijk wel om laten bouwen tot een wulpse Afro-Hollandse maar krijg je dan ook een een nieuwe lever aangemeten bijvoorbeeld?

De transformatie van Gregorius Wekker tot professor Gloria is best aardig gelukt maar hij/zij/vreer leeft dan ook heel gezond. Trouwens, ik heb nog meer pijntjes dan jij. Wordt het niet tijd dat we samen een fijn Rijnreisje boeken op Rode Kruisschip J. Henry Dunant? Trek je dan wel een leuk jurrekie aan, en niet die enge BH’s van Marlies Dekkers die je toen in de Kringloop van Alkmaar had gescoord en die zo naar uien en zweer roken? Het oog wil ook wat, lieverd. Kusje van je liefhebbende Tuurtje, die dagelijks voor je bidt.

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

rob@hoogland.nl