Press "Enter" to skip to content

Telegraaf 18 maart 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 18 maart 2021

Lang leve Lale, lang leve Nederland

Danig beïnvloed door de Lale Gül-affaire – jazeker, ik steun haar eveneens – dacht ik aan Reçep Tayyip Erdogan toen Hugo de Jonge bij het stembureau terug naar huis werd gestuurd omdat hij zich met een verlopen paspoort wilde identificeren.

Ik verplaatste dat stembureau in gedachten van Rotterdam naar Istanboel en wisselde De Jonge in voor Erdogan (iedereen schampert maar over Hugo Bloemschoen, maar als ik tussen die twee moest kiezen wist ik het wel). En dus zag ik daar niet de Nederlandse minister van Volksgezondheid arriveren, maar de despoot van Turkije die door liefst 70% van de Nederturken wordt aanbeden.

Stel dat Erdogan zich óók had moeten identificeren. Gezien de profetische status die meneer zichzelf de laatste jaren heeft toebedeeld en ook de onvoorwaardelijke onderwerping die hij daarbij van zijn volk verlangt in aanmerking genomen, is dat inderdaad onwaarschijnlijk. Maar laten we er toch eens vanuit gaan dat hij daartoe verplicht was geweest.

Zou het hoofd van het stembureau Erdogan hebben durven wegsturen indien de president daarbij een ongeldig identiteitsbewijs had overlegd? Alleen, vermoedelijk, wanneer de goede man naar een vroegtijdig einde van zijn loopbaan had verlangd, alsmede naar een kansloos proces, na een illegaal voorarrest van enkele jaren, wegens staatsondermijnende activiteiten.

Heerlijk – en eerlijk – Nederlands dus, wat Hugo de Jonge overkwam, ofschoon ik niet kan ontkennen dat ook ik door de gedachte werd overvallen dat dit voorval zijn huidige functioneren wel een beetje typeerde.

Weer zo’n moment dat ik besefte hoe Nederlands de dag van woensdag was

Het was niet Hugo’s eerste foutje, bedoel ik, en het zal ondanks zijn demissionaire status ook zijn laatste niet zijn. En daar kwam dan ook nog eens zijn mededeling overheen dat hij zichzelf in quarantaine had moeten stellen nadat hem via zijn CoronaMelder-app duidelijk was gemaakt dat hij met een positief getest persoon een aanraking was geweest.

Bij hem doet die app het dus wel.

Hoe dan ook, het was eindelijk stemmen geblazen. Nooit eerder snakte ik er na die schier oneindige reeks van vruchteloze debatten zo hevig naar. En ik had mazzel: ik bleek tot het contingent Nederlanders te behoren dat zijn stempotloodje na de vervulling van de electorale verplichtingen gewoon mocht houden. Daar was dus óók heisa over. De een mocht het potloodje wél meenemen naar huis en de ander niet, zo begreep ik uit een bericht van het front. Hadden we het vaccinatiebeleid misschien gekopieerd en beschikten we daardoor, met onze 13.2 miljoen stemgerechtigden, toch niet over 13,2 miljoen rode potloodjes?

Wéér zo’n moment dat ik besefte hoe Nederlands de dag van woensdag was.

En gelukkig maar, ondanks alles. Het gaat er hier toch wat beschaafder aan toe dan in Turkije, om maar eens een dwarsstraat te noemen, al mag één ding wat mij betreft zo langzamerhand best wat minder beschaafd: de overheidsaanpak van de middeleeuwse achterlijkheid die Lale Gül momenteel zo treft.

Lang leve Lale.

Vooruit: lang leve Nederland ook.

Telegraaf 18 maart 2021

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Wil je ze direct lezen, abonneer je dan op de krant. Daar bestaan verschillende mogelijkheden voor. Klik op onderstaand logo.

volgendevorige

3 Reacties
Inline Feedbacks
Zie alle reacties
hans huizinga
1 maand geleden
Lenie de Laat-Poot
1 maand geleden

Rob Hoogland ga zo door ik hoop en verwacht van onze regering dat ze d’r verstand er bij houden

Marcel
1 maand geleden

het geloof van de vrede ….

send coins
3
0
Reageer!x
()
x