Press "Enter" to skip to content

Telegraaf 27 maart 2021

Rob Hoogland – Telegraaf 27 maart 2021

Het gaat ook om de poppetjes

Het is de Haagse quote van de week, misschien zelfs wel van het jaar: positie Omtzigt, functie elders. Alleen al wanneer ik die woorden lees wil ik een dikke winterjas aan. Had de persoon die ze uitte een functie in een ontoegankelijk eilandenrijk in de moerassen van Siberië voor ogen? Dat was het eerste wat in mij opkwam.

Een dissidentje immers, onze Pieter.

Een vakkundig en hardwerkend dissidentje weliswaar.

Maar toch: een dissidentje.

Laat ik van de gelegenheid gebruik maken om jonkvrouwe Karin Hildur Ollongren beterschap toe te wensen. Eerst een auto-immuunziekte, dan Covid-19, brrr. Ongetwijfeld niet als enige, noteer ik ook dit alvast voor Tamara van Ark en Wouter Koolmees, wier belangrijkste taak het mij nu lijkt om het CDA binnenboord te houden: positie Ollongren, functie elders. Al hoeft het voor mij geen functie in een ontoegankelijk eilandenrijk in de moerassen van Siberië te zijn. Kom op zeg, ik heb nog een béétje gevoel in m’n flikker. Ik wel. Beter voor haar, beter voor het land, me dunkt. Wie voortdurend flaters met blunders afwisselt en miskleunen met stommiteiten, heeft niet zoveel te zoeken in de landelijke politiek. Maak haar dijkgravin van het waterschap Vechtstromen, weet ik veel.

Hard vak, politicus.

Cynisme alom, namelijk.

Vraag maar aan Pieter Omtzigt, met z’n 342.472 voorkeurstemmen.

Het is altijd zo gegaan. Lees Dagboek van een Onderhandelaar van Ed van Thijn

Het was een ambtelijke notitie, spinden ze. Dat zal wel kloppen, maar over het algemeen noteren ambtenaren die bij dergelijke verkenningsgesprekken aanwezig zijn niet wat in hun eigen gedachten opkomt. Ze zullen best weleens wat suggereren, maar hun hoofdtaak is: luisteren en noteren. Dat gebeurde nu eveneens. Wat er ook wordt beweerd en ontkend.

Zo bijzonder was het bovendien niet. Het gaat bij dit soort verkenningen niet alleen om het mixen der partijplannen en de verdeling van de ministersposten. Het gaat ook om de poppetjes. De toekomstige regeerders moeten met elkaar door één deur kunnen. Er is weinig fantasie voor nodig om te bedenken dat Pieter Omtzigt al sinds zijn MH17-bemoeienissen weinig uitnodigingen voor de verjaardagspartijtjes van kabinetsleden ontvangt – en zeker niet voor de fuifjes van Mark Rutte.

Politici zijn soms net mensen.

Het is altijd zo gegaan. Lees ‘Dagboek van een Onderhandelaar’ van Ed van Thijn. Hij beschrijft zijn maandenlange, vergeefse pogingen in 1977 om een kabinet met verkiezingswinnaar PvdA, het CDA en D66 te vormen. Het gaat daarbij ook om de poppetjes. Joop den Uyl wil Dries van Agt, die hij haat, niet nogmaals op Justitie en ziet op een gegeven moment bijvoorbeeld liever ook de progressieve Boersma in plaats van de conservatieve Andriessen. De PvdA wil dus mede bepalen welke CDA’ers waar in het kabinet komen en wordt daarvoor na een half jaar onderhandelen afgestraft: Van Agt en Wiegel gaan een hapje eten bij Bistroquet en vormen terstond een kabinet.

Wat er dan wel bijzonder aan was?

Dat het uitlekte.

Onbedoeld ditmaal, op een spectaculaire, maar oerdomme manier.

Telegraaf 27 maart 2021

Mijn Telegraaf-stukjes worden enkele dagen na publicatie op dit blog geplaatst. Wil je ze direct lezen, abonneer je dan op de krant. Daar bestaan verschillende mogelijkheden voor. Klik op onderstaand logo.

volgendevorige

0 Reacties
Inline Feedbacks
Zie alle reacties
send coins
0
Reageer!x
()
x