Press "Enter" to skip to content

Telegraaf column 19 maart 2020

De onverschilligheid, het egoïsme: brrr

Het is onprettig toeven op de sociale media dezer dagen. Ik erger mij te pletter aan de hordes die zichzelf al schamperend meer bevoegd achten om over de coronacatastrofe te oordelen dan alle virologen, microbiologen, epidemiologen en andere mensen die ervoor hebben doorgeleerd bij elkaar – en dat zijn er ook tot mijn verrassing heel wat.

Dat is toch wel een groot nadeel van platformen als Twitter en Facebook: de stem van Simon Zeiksnor, onwetend tot in al zijn poriën, klinkt er even luid als die van degenen die wel verstand van zaken hebben.

Jaar of zes gestudeerd, deze wetenschappers. En vervolgens een promotie-onderzoek van zo’n vier jaar gedaan, voordat zij als voldoende opgeleid konden worden beschouwd om bijvoorbeeld de Staat te adviseren in het geval van een maatschappelijke noodsituatie. Dat is tien jaar van hun leven. Daarom zou het voor mij, als ik in hun schoenen zou staan, in deze bizarre, unieke crisistijd heel moeilijk zijn om te accepteren als mij voortdurend de maat werd genomen door een peloton van schuimbekkende betweters, in werkelijkheid natuurlijk door angst gedreven, die zich gemiddeld geen tien jaar, maar tien minúten in de materie hebben verdiept. Zelf blijven zij daar opvallend rustig onder en dat bewonder ik zeer in hen.

Er is nog een reden waarom ik mijn telefoon, die ik in het begin zo ongeveer elke twee minuten checkte, steeds vaker weg leg: ik erger mij óók vaak dood aan de berichten, op dezelfde sociale media verspreid, waaruit de domheid en hufterigheid van een helaas veel te groot deel van de bevolking blijkt, dat volgens mij overigens over hetzelfde dna beschikt als de landgenoten zoals hierboven door mij met enige wrevel beschreven.

Neem dit bericht, aan mij gericht, van Marco Luk, onder andere organisator van het jaarlijkse evenement Strips op de Markt in Gouda (dit jaar voor 3 mei gepland, dus dat zal ook wel worden uitgesteld): “Over het slechtste in de mens: gisteren (maandag 16 maart, RH) zaten de (onbemande) horeca-terrassen op de Goudse Markt vol (!) met mensen, die bij de locale AH broodjes en drankjes hadden gehaald en die daar zaten te nuttigen. Een steek in de rug van de verplicht thuiszittende ondernemers en een dikke vinger naar mensen die zich wél aan de richtlijnen tegen corona houden.”

En zo zijn er nog talloze voorbeelden.

De onverschilligheid, het egoïsme, het totale gebrek aan besef van wat er aan de hand is en van het feit dat dergelijk gedrag tot nog veel meer besmettingen leidt: brrr.

Ik weet ‘t: die blijkbaar onuitroeibare zo’n-vaart-zal-het-niet-lopen-mentaliteit, ook bij de ontelbare ouders trouwens die hun kroost alsof het een dagje uit betreft gezellig meenemen naar de supermarkt, is niet iets exclusief Nederlands. Ik zag óók die tenenkrommende beelden vanuit een banlieue in Parijs – en dat terwijl Frankrijk officieel op slot zit – van een versmarkt die zo druk was dat de bezoekers bijkans over elkaar heen struikelden.

Maar ik woon hier.

Ik heb met dít volk te maken.

En zucht diep.

Reageren

rob@hoogland.nl