Press "Enter" to skip to content

Telegraaf column 23 juli 2020

Wij zijn een stel hufterige eigenheimers

Telegraaf 23 juli 2020
Kunnen we het wel over het opnieuw oplaaien van het coronavirus hebben, maar wat dacht je van het opnieuw oplaaien van de berichtgeving over het opnieuw oplaaien van het coronavirus?
Zeg toch
ver%#@$%&*!
een keer dat
we dit aan
onszelf
te danken
hebben

Leg me alsjeblieft op m’n buik en breng me totdat alle 7,8 miljard bewoners van deze planeet succesvol zijn gevaccineerd in een kunstmatig coma, verzuchtte ik van de week zelfs. Alles is tot mijn leedwezen weer van voren af aan begonnen, waarmee ik niet in de eerste plaats de wederopstanding van Covid-19 bedoel, maar de journalistieke begeleiding ervan.

Wat moet je geloven, wat niet?

Inderdaad verdient het aanbeveling jezelf dat ook zo vaak mogelijk bij het andere nieuws af te vragen. Sommige media zijn zo woke geworden, dat je zelfs zo’n heerlijk ouderwets, onlangs door deze krant gepubliceerd pre-feministisch jarenvijftigbericht als Vrouwen onzeker over hun parkeerskills begint te wantrouwen. “Wie dat anno 2020 durft te publiceren”, dacht ik geheel geïndoctrineerd, “bedoelt daar natuurlijk uitsluitend witte vrouwen mee.”

Het wemelt van het nepnieuws en dat geldt in het bijzonder voor de onafzienbare stroom aan coronagerelateerde items en artikelen waarmee wij helaas andermaal worden overspoeld.

Wat morgen hard nieuws is, blijkt overmorgen onjuist, en wanneer er over de eventuele werking van medicijnen of vaccins wordt verhaald doe je er verstandig aan doordrongen te blijven van het besef dat de afdeling public relations van een farmareus erachter kan zitten, of voor- dan wel tegenstanders van Donald J. Trump, zoals in het geval van het door hem aangeprezen en daardoor beschamend verpolitiekte oude malariamiddel hydroxychloroquine.

Bovendien spreken de geciteerde experts spreken elkaar ook nu weer tegen. Dit is dus de tweede golf, hoor je. Nee joh, dit is de eerste nog, weerklinkt verderop. Ze moeten zo’n beetje naast elkaar in de collegezalen hebben gezeten, maar waarschijnlijk zat de een toen te rummikubben en de ander te tinderen. De een beweert dat de combi van handen wassen, anderhalve meter afstand houden en een mondkapje dragen volstaat, zoals Utrechtse wetenschappers nu weer benadrukken, de andere stelt dat een nieuwe lockdown niet is te voorkomen.

Al is er eerlijk gezegd ook een opvallende overeenkomst: ze blijven allemaal zo vriendelijk en correct.

Stuk voor stuk komen ze weer opdraven in de actualiteitenprogramma’s en talkshows, al die virologen en microbiologen en andere medische hotemetoten. Stuk voor stuk komen ze met hun eigen verklaringen aanzetten voor het opnieuw oplaaien van het virus. Stuk voor stuk doen ze dat zo ingehouden en beschaafd dat ik, net als mijn goede vader vroeger, soms zomaar tegen de kwelbuis begin te schreeuwen.

“Zeg toch ver%#@$%&*! een keer dat wij dit aan onszelf te danken hebben omdat wij een stel egoïstische, hufterige eigenheimers zijn, die schijt hebben aan alles!”

Dat soort teksten zou volgens mij meer effect sorteren.

Maar ja, ik heb er dan ook niet voor doorgeleerd.

Telegraaf 23 juli 2020
2 Reacties
Inline Feedbacks
Zie alle reacties
Albregts
17 dagen geleden

Laatste alinea van bovenstaand bericht:
” Zeg toch enz enz, een keer dat wij dit aan onszelf te danken enz enz, dient te zijn
te wijten

Joost van der Valk
11 dagen geleden
Reply to  Albregts

Het is wel de gebruikte volkswijze van praten. Strikt semantisch heb je overigens wel gelijk.

rob@hoogland.nl
2
0
Reageer!x
()
x