Press "Enter" to skip to content

Telegraaf column 24 december 2019

telegraaf column 24 december 2019

Een laat bezoek op kerstavond

De TelegraafRob HooglandBezoek? Op dit uur? Herbergier Goof schrikt van het geklop op de deur. Hij heeft de kaarsen in zijn verlaten zaak al uitgeblazen. Het is kerstavond, hij kan horen dat Wubbeltien boven ‘Stille nacht, heilige nacht’ reeds heeft opgezet.

Wat moet hij doen? Herbergier Goof denkt aan was er destijds gebeurde. In de herbergen van Bethlehem en omgeving gunde men Jozef en zijn hoogzwangere Maria geen kamer. In het besef dat hij deze avond alleen al om die reden barmhartigheid dient te tonen besluit hij de deur toch te openen.

Herbergier Goof weet zich plots door tientallen woeste, donkere ogen aangestaard. Er staat een grote groep vreemdelingen onder de schaars verlichte lantaarnpaal bij de ingang. Een van hen, de leider blijkbaar, neemt onmiddellijk het woord.

„Wij eisen onderdak”, zegt de man.

„Toe maar”, zegt herbergier Goof.

„Wij eisen verder sigaretten en geld”, zegt de man. „En wij willen minstens vijftig euro per persoon per week.”

„Waarom zou ik jullie gratis kamers, sigaretten en geld moeten geven?” vraagt herbergier Goof.

„Wij hebben daar recht op.”

„Hoezo?”

„Wij zijn asielzoekers.”

„Waar komen jullie vandaan dan? Syrië?”

„Nee, Moldavië.”

„Moldavië? Maar dat is toch een veilig land? Jullie hebben geen vluchtelingenstatus.”

„Dat maakt niet uit. We hebben hier asiel aangevraagd, punt. Toch worden we als honden behandeld. We krijgen maar eenmaal per dag warm eten. Nog geen enkele keer hebben we Moldavisch voedsel geserveerd gekregen. Een schande! Zelfs varkens hebben het hier beter! Laat ons binnen! Nu!”

Van een dergelijke getuigenis, eveneens door een Moldaviër geuit, heeft herbergier Goof eerder vandaag toevallig kennisgenomen. Hij las het in de Telegraaf en heeft er nog steeds zo zijn gedachten over.

„Hebben jullie even?” vraagt hij.

„Vooruit dan maar”, zucht de man.

Herbergier Goof sluit de deur, loopt snel naar boven en vertelt zijn vrouw Wubbeltien, in de huiskamer waar nu ’De herdertjes lagen bij nachte’ weerklinkt, wat er beneden aan de hand is. Ze overleggen, waarna Wubbeltien resoluut de telefoon pakt. Zij praat even met de persoon aan de andere kant van de lijn en hangt weer op.

„Vijf minuten”, zegt zij tegen haar man.

Herbergier Goof wacht tot hij het geronk hoort, daalt de trap naar zijn herberg weer af en opent de deur.

„Dat werd tijd”, zegt de Moldaviër.

„Kom binnen”, glimlacht herbergier Goof. „En loop meteen door naar de achterdeur. Als jullie die openen, staat jullie een grote verrassing te wachten. Het is tenslotte Kerst.”

Nieuwsgierig snellen de tientallen mannen door het café naar achteren, waar zij de deur openen.

Zij zien een grote touringcar met draaiende motor op de achterplaats.

’Enkeltje Moldavië’, staat erop.

Vlak voordat herbergier Goof de achterdeur met een harde klap dichtgooit roept hij: „Wij betalen het, mannen! Goeie reis en alvast een gelukkig kerstfeest, fijn bij de familie thuis!”

Uit de speakers in de huiskamer schalt ineens oorverdovend ’Gloria in excelsis deo’.

volgendevorige

9
Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Anja Steltenpool

Zalig Kerstfeest!

Aaltje

Wat een geweldig verhaal

Nico van der Veldt

Realistisch verhaal! Klasse!

Evert

Fijn Kerstverhaal! Nederland heeft echt geen idee wie er allemaal binnengelaten wordt. Moslim brengen hun religie op een fanatieke manier. Oost Europeanen hun keiharde onbeschaamdheid waar de brave Nederlander geen antwoord op heeft. We leren het ook nooit. Goedheid is een kracht, echter grenzeloze goedheid wordt onmiddellijk als teken van… Lees verder »

marcus

Top ome Rob……….., we moeten ons niet laten koeioneren door alles en iedereen!!

Hetty

zoals gewoonlijk leuk verhaal.
Gezellige dagen Mijnheer Hoogland.

Andre van der Lans

Rob, je hebt jezelf overtroffen! In één woord geprezen: ‘Geweldig’ !!
En een droom van vele Nederlanders!

Hans

Prachtig verwoord zoals het zou moeten gaan.
Fijne kerstdagen

Hans

Dit maakt mijn kerst weer een beetje goed, bedankt

rob@hoogland.nl