Press "Enter" to skip to content

Telegraaf column 24 maart 2020

Weg moesten ze, weg, weg, weg!

Zelfs in het hotelwezen stuitert de coronabal alle kanten op. Van der Valk en Fletcher als tijdelijke zorglocaties: wie had dat durven voorspellen? Het is een initiatief van huisartsen, thuiszorgorganisaties en ziekenhuizen in de regio Limburg. De ziekenhuizen stromen vol met ernstig zieke coronapatiënten. Voor andere hulpbehoevenden, inclusief de coronapatiënten die er minder slecht aan toe zijn, is daardoor steeds minder ruimte beschikbaar. Zij worden nu ondergebracht bij Van der Valk- en Fletcher-filialen.

Nu kom ik niet dagelijks bij uitspanningen van deze ketens over de vloer. Op dit moment al helemaal niet trouwens: behorende tot de risicogroepen (hoera, ik hoor eindelijk ergens bij!) hebben mijn vrouw en ik onszelf in beperkte quarantaine in ons boerenwoninkje aan de kust geplaatst, een situatie die gezien de ontwikkelingen nog weken zal voortduren en drie keer per dag wordt onderbroken voor een eenzame wandeling met Bavink, die het trouwens allemaal even prachtig vindt.

Mede op grond van een indringend staaltje empirische wetenschapsbeoefening mijnerzijds, diep in de vorige eeuw, toen ik nog in de overtuiging dat de bronsttijd 365 dagen per jaar duurde als een burlend edelhert door het bestaan banjerde, ben ik er desondanks van op de hoogte dat de drukst bezochte filialen van deze twee populaire hotelgroepen in het pre-coronatijdperk wel eens een bezettingsgraad van 125% haalden.

Je pikte ze er zo uit, de vreemdgangers, zodra zij, meestal in het middaguur, het hotel betraden. Zij bleef meestal discreet in een hoekje van de lounge wachten, terwijl hij zich bij de balie meldde met de vaak op fluisterende toon gestelde vraag, soms begeleid door een schalkse knipoog, of er ook een kamer voor een paar úúr kon worden geboekt. Welnu, dat kon. De receptionistes wisten van wanten. Contant afrekenen? Vanzelfsprekend, meneer, zullen we dat meteen maar doen? De huishoudelijke dienst werd terstond verwittigd en een half uur na het vertrek van het stoute stel was het bed in de kamer alweer voorzien van schone lakens, met andere woorden: in gereedheid gebracht voor de volgende logés.

Dat waren nog eens tijden!

Nu ze tot thuiswerken zijn veroordeeld moeten ze veelal gedwongen binnenshuis blijven, de overspelplegers onder ons, angstaanjagend dichtbij de wederhelft en vaak te midden van een stel dreinende rotkoters die niet naar school mogen. Zo gek is het daarom ook weer niet dat er het afgelopen weekeinde tegen alle regeringsopdrachten in massaal op uit werd getrokken. Weg moesten ze, weg, weg, weg! Het is op het ogenblik heel correct om die mensen tot op het bot uit te schelden, maar enig mededogen is óók op zijn plaats. I’ve been there, luitjes. Het was hartstikke fout wat ze deden, maar als er ooit sprake was van een verzachtende omstandigheid was het nu wel. Al moeten ze het natuurlijk nooit meer doen.

Zou de 125% bezettingsgraad wederom worden gehaald?

Vast niet.

Maar het is wel een bewonderenswaardig initiatief.

3
Reageren

Andre van der Lans

Wederom een aas. Deze moeten we houden!
Rob bedankt

Ruud

Mijn gedacht!

Joop Kuijt

Weer perfect Rob ,

rob@hoogland.nl