Press "Enter" to skip to content

Telegraaf column 27 december 2019

telegraaf column 27 december 2019

Het volk, de liefdesbrief en het kalifaatmeisje

De TelegraafRob HooglandNiet alleen Frans Timmermans en Margriet van der Linden waren tijdens de Kerst danig in de war.

Wat dacht u van ons?

Ja, wij.

U en ik.

Zet Willem-Alexander een boom op over zijn volk, begint zijn volk te zeuren over een boom. Tijdens zijn kersttoespraak, waarbij hij zich overigens naar mijn stellige overtuiging voornamelijk tot zijn eigen drie pubers richtte (“Trek het je niet teveel aan als het eens tegenzit”), was volgens veel structureel verontwaardigde twitteraars geen kerstboom te zien.

En ja hoor, daar weerklonken reeds de bekende kreten: dit was de zoveelste knieval voor de islam, nog even en ook de koning spreekt nog slechts van een winterfeest. Dat soort teksten. En ik dacht: stop eens met elkaar napapegaaien, domme jammeraars, er was wél een kerstboom te zien. Een heel grote zelfs, met lichtjes en al, aan het begin van de uitzending, buiten op het voorplein van Huis ten Bosch.

En dan dat gejeremieer, uiteraard door de NOS geïnitieerd, over het feit dat de vorst ’voor de zevende achtereenvolgende keer’ het klimaat links had laten liggen.

Ik kreeg het er koud van.

Maar goed, de zeikerds bevonden zich in goed gezelschap. Ik noemde de namen al: Frans Timmermans en Margriet van der Linden. Hadden ze samen de kerstmaaltijd genoten en was de kalkoen bedorven? Ze deden allebei in elk geval heel raar en ik ben er nog altijd niet achter wie van de twee daarmee de kroon spande.

De liefdesbrief aan het Verenigd Koninkrijk die Frans Timmermans in The Guardian publiceerde was er eentje van de ergste soort. Niet eens zo lang geleden maakte hij de Britten die de EU toen nog slechts dreigden te verlaten zo ongeveer voor rotte vis uit. En nu de Brexit dankzij een glashelder verkiezingsresultaat onomkeerbaar is geworden zette hij plots een liefdesverklaring op papier van een niveau dat ook de allerslechtste Bouquetreeks-auteur niet zou hebben aangedurfd. Eén ding weet ik zeker: na deze brief – was het nu een doodskus of Judaskus? – willen de Britten liever vandaag dan morgen de EU uit.

Weg bij die engerds!

Wat jij, Margriet?

Of ben je nog niet in staat tot een zuivere conclusie nu Laura H. je het hoofd op hol heeft gebracht?

Zeker, het was Kerst, hét moment om iemand heel christelijk de andere wang toe te keren. Maar je kunt het ook overdrijven. Wat een gênante vertoning, dat angstaanjagend kritiekloze interview in Mensen met M met het kalifaatmeisje (alleen die beschrijving al van een aanhangster van dat onmenselijke, uiterst gewelddadige systeem). Het zou me niet verbazen als de naar Nederland gevluchte Jezidi’s die ervan uitgingen dat ze hier tenminste veilig voor de moordenaars en verkrachters van IS zouden zijn, onmiddellijk andermaal hun koffers hebben gepakt.

De kerstdagen liggen eindelijk achter ons.

Laten we daarom weer normaal gaan doen.

Ja, jij ook, Margriet.

Ja, jij ook, Frenske.

volgendevorige

1
Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Sity

Voor alle zekerheid het interview met laura H teruggekeken. Nog schokkender dan de eerste keer. Meer dan een genante vertoning. Alleen maar gemiste kansen om echte vragen te stellen. En nou komt er ook nog een (waarschijnlijk) zielige film aan. Tjonge jonge. Bovendien kan iemand nog steeds zijn Nederlandse nationaliteit… Lees verder »

rob@hoogland.nl