Press "Enter" to skip to content

Telegraaf column 28 januari 2020

Geperverteerde, 21ste-eeuwse aanstellerij

Negenhonderdnegenennegentig van de duizend Amerikaanse sociale rechtvaardigheidsontwikkelingen hoeven van mij niet naar Nederland over te waaien.

Nog niet al het gezond verstand is er bij mij uitgemanipuleerd. Bovendien heb ik een broertje dood aan de decadentie die dit tijdperk steeds nadrukkelijker kenmerkt. Het is voornamelijk aanstellerij, dat SJW-gedoe. Geperverteerde, 21ste-eeuwse aanstellerij, die daarom van mij lekker aan de overkant van de grote plas mag blijven, waar de boel met name op de universiteitscampussen totaal is doorgeslagen.

Maar ik wil wel een uitzondering maken. Eén ontwikkeling móet van mij zelfs naar Nederland overwaaien. Wat ze ook roepen vanaf de kansel of de minbar, het leven dient in de eerste plaats een lolletje te zijn en daarom zou ik het toejuichen als onze banken voortaan óók weigeren beursgangen te organiseren voor bedrijven met slechts blanke heteromannen aan de top.

Gelezen, van Goldman Sachs?

Het stond er echt, in deze krant: “Zakenbank Goldman Sachs gaat alleen nog in zee met ondernemingen met vrouwen en/of homo’s in de raden van bestuur.”

Moet je horen wie het zegt. Goldman Sachs misdroeg zich in de aanloop naar de grote crisis van 2008 dusdanig met rommelhypotheken – de geweldige film Margin Call is op de gang van zaken bij Goldman Sachs gebaseerd – dat het de bank een boete van dik vijf miljard dollar opleverde. Grote witteboordencriminelen maakten er de dienst uit, maar toen geschiedde wat zo vaak bij witteboordencriminaliteit geschiedt: ze overleefden het. Goldman Sachs is alweer de grootste begeleider van beursgangen in de Verenigde Staten, meent dat het om die reden een voorbeeldfunctie bekleedt (!) en durft daarom ineens de oorlog te verklaren aan bedrijven waar louter blanke mannelijke hetero’s het voor het zeggen hebben.

Ik hoor het de echtgenote van een ceo al vragen.

“Waarom heb je een roze broek aangetrokken, Jack? En hij zit zo krap!”

Ik hoor ook zijn antwoord al: “Ik wil naar de beurs, schat. Het doel heiligt de middelen.”

Lachen, man!

The Return of Mr. Humphries!

Ook in Nederland, graag!

Sorry hoor, voor deze flauwe, vooroordelen bevestigende grapjes. In werkelijkheid zie ik ook deze ontwikkeling uiteraard liever Amerikaans blijven. Maar omdat de bestuurlijke kwaliteiten van leidinggevenden nu zelfs voor zo’n grote bank minder van belang zijn dan het hebben van een vagina of het aanhangen van de Griekse beginselen, kon ik de verleiding niet weerstaan.

Soms zijn duizenden werknemers voor hun toekomst afhankelijk van zo’n bestuurder. Zij mogen erop rekenen dat zij worden geleid door degene met de hoogste kwaliteiten. Is dat een vrouw? Prima. Is dat een homo? Uitstekend. Maar als een mannelijke hetero het meest geschikt is, moet de keuze zonder enige aarzeling op hem vallen. Geslacht en geaardheid doen er domweg niet toe. Het laatste wat je moet willen is een excuustruus of -nicht. De beste moet de baas zijn. Punt.

Toedels!

1
Reageren

marc

Ja inderdaad toedeloedoki Goldman Sachs nieuwe stijl, het blijft bank geboefte, zakkenvullers, nagemaakte moraalridders.

rob@hoogland.nl