Press "Enter" to skip to content

Telegraaf column 31 augustus 2020

Een lied voor wijkagent Wijnen

Telegraaf 31 augustus 2020
Zin om een variant op ‘Gee, Officer Krupke’ te schrijven: ‘O, wijkagent Wijnen’, als steun in de rug van een Alkmaarse diender. Maar kan dat nog? Ik mag de West Side Story dan een keer of vijftien gezien hebben, ‘t is wél Omroep Max-materiaal. Alleen op de bejaardensoos weten ze nog welke liederen er in die film werden gezongen.
Aha, twee
nieuwe
knieën
vorig jaar.
Snoeien, die
rimpelkikker!

Bij nader inzien zie ik dus maar vanaf. Wie oud is, dient te worden gezwagermand, zoals wij allen weten. Ik doe daarom zo jong mogelijk. Voor je het weet roepen ze: hee, is dat geen dorhoutgekraak, wat opa in dat stukkie poneert? Oftewel: is dat geen boomergebral? Laten we even checken of zijn maatschappelijke kosten-batenanalyse een negatieve tendens vertoont. Aha, twee nieuwe knieën vorig jaar. Snoeien, die rimpelkikker! Daarom zeg ik het zo leeftijdloos mogelijk: wijkagent Bas Wijnen van bureau De Mare in Alkmaar verdient ons aller steun.

Sluit je aan bij #teambas!

’t Is vet, wat hij doet!

Wijkagent Wijnen liet vorige week niet alleen zijn verstand, maar ook zijn hart spreken. Op Twitter, waar hij, met instemming van zijn superieuren, vaker actief is. En zo kon het gebeuren dat hij dit sociale medium óók even opzocht nadat hij in zijn wijk een illegaal had opgepakt die hij wel vaker was tegengekomen.

Nou ja, wel vaker…

Dat is zo ongeveer het understatement van de eeuw.

Ik lijm de eerste twee tweets die wijkagent Wijnen er op 27 augustus aan besteedde enigszins ingekort aan elkaar: “Gisteren een collega opgehaald van de vreemdelingendienst en samen met twee politiestudenten naar de Mare gegaan. Daar een ongewenste vreemdeling opgehaald. Deze Marokkaanse man, een bekende van ons (579 registraties & 155 antecedenten!), was net vrij (twee jaar detentie (ISD) en ging meteen weer de fout in (diefstal, bedreiging met de dood en intimidatie) in winkelcentrum de Mare. Ik blijf het bijzonder vinden dat wij zo iemand niet op het vliegtuig kunnen zetten naar land van herkomst.”

Je raadt het al: heibel in de tent. Wij leven immers in Nederland. Hier zijn de slachtoffers verdachten en de verdachten slachtoffers. Met andere woorden: Bas Wijnen had het nooit mogen zeggen. “De politie volgt de extreemrechtse ideologie en beschouwt nazi-milities als bondgenoten.” Dat soort commentaar kreeg-ie. Terwijl ik zeg: die arme diender was het gewoon even zat om zoveel werktijd te besteden (bijna 600 overtredingen) aan een stuk tuig aan wie het recht om hier te verblijven allang door de rechter is ontzegd. En gelukkig namen ook zijn leidinggevenden het, na enige aarzeling overigens, voor hem op.

Het is niet domweg meer uit te leggen.

Lang leve de man die het wanbeleid in dit geval aan de kaak stelde! Doe ons duizend wijkagenten Wijnen!

Ach, wat kan mij het ook bommen. Ik verzin toch een variant op ‘Gee, Officer Krupke’, en wel op het refrein.

O, wijkagent Wijnen / I’m very upset / You never had the love that you oughta get / You are a hero / You’re misunderstood / Everybody knows that you are just good!

Telegraaf 31 augustus 2020
1 Reactie
Inline Feedbacks
Zie alle reacties
marc
25 dagen geleden

En zo is het Oom Rob en niet anders! Hulde aan de wijkagent!

rob@hoogland.nl
1
0
Reageer!x
()
x