Press "Enter" to skip to content

Vrijpost 23 februari 2020

Het is mijn beurt de monsters te verjagen

Eén, hooguit twee keer per jaar hoor ik muziek waarvan ik onmiddellijk weet dat zij mij lang zal bijblijven. Sergeant Pepper’s Lonely Hearts Club Band van The Beatles, ik noem maar iets. Songs in the Key of Life van Stevie Wonder. Een paar liedjes van Randy Newman en Melody Gardot.

Nu heb ik het merkwaardig genoeg met een nummer van James Blunt: Monsters. Ik zeg ‘merkwaardig genoeg’ omdat ik eigenlijk niet zo’n fan van Blunt en dat hoge stemmetje van ‘m ben. Maar met Monsters raakt hij mij rechtstreeks in het hart. In de officiële videoclip zoekt hij het randje op. Misschien gaat hij er zelfs overheen door zich tijdens het zingen van het lied te laten filmen terwijl de tranen over zijn wangen rollen. Het kan mij ditmaal niet schelen.

 

Veertien jaar terug stierf mijn vader. Samen met mijn broers en zus zat ik aan zijn bed toen het gebeurde. Zijn doodsstrijd was kort maar hevig. Telkens wanneer het erop leek dat hij zijn laatste adem had uitgeblazen, slaagde zijn pacemaker erin zijn hart weer op gang te krijgen. Dat zorgde voor veel onrust, in en rondom het bed. We hebben er daarna te weinig over gesproken, besef ik inmiddels. En nu denk ik er steeds aan terug wanneer ik James Blunt Monsters hoor zingen. Hij neemt eveneens afscheid van zijn vader, die aan een ernstige nierziekte lijdt.

Don’t be afraid, it’s my turn
To chase the monsters away
Oh, well I’ll read a story to you
Only difference is this one is true

Wees niet bang, het is mijn beurt om de monsters te verjagen. Ik zat meteen weer in die huiskamer waarin het sterfbed van de man stond die een halve eeuw eerder bijvoorbeeld speelgoedautootjes voor mij meenam als ik weer eens door een oorontsteking werd geplaagd: zijn manier om de monsters bij mij te verjagen.

Een dergelijk afscheid blijft James Blunt voorlopig toch bespaard, begrijp ik uit de berichten. Zijn vader, die zelf ook een ontroerende rol in de clip speelt, heeft een week of drie terug in een laatste poging om hem te redden een niertransplantatie ondergaan. Een verre neef, Charlie Blunt, heeft een nier aan hem afgestaan.

I’m not your son, you’re not my father
We’re just two grown men saying goodbye

Oef.

Reacties zijn gesloten.

rob@hoogland.nl